maar we eten het zelf drie keer per dag.
Het zit in je bloed.
In je placenta.
In je darmen.
Zelfs in je sperma.
We posten huilende schildpadden op Instagram,
terwijl we zelf rietjes drinken van “bioplastic”
en denken dat dat beter is.
We eten microplastics via verpakkingen, flessen, vis en chips.
Elke week slik je het equivalent van een bankpasje aan plasticdeeltjes.
Gefrituurd, gezoet, verpakt, en verkocht als “lekker makkelijk”.
Onze zeeën verdrinken in troep,
maar onze cellen ook.
De oceaan kun je schoonmaken.
Jouw lichaam niet.
We willen een schone wereld,
maar niet stoppen met de rommel die ‘m vervuilt.
We recyclen, maar we veranderen niet.
We scheiden afval, maar niet gedrag.
En terwijl we plastic redden uit de zee,
drijft het rustig verder in ons bloed.
We zijn de zee geworden.
Vol troep, vol beloftes,
en niemand die echt durft te stoppen met gooien.
De meeste mensen leven alsof ze onsterfelijk zijn… tot ze ineens een diagnose krijgen. Wil jij dat risico drastisch verkleinen en je lichaam optimaal houden? Bekijk dan mijn cursus op ganietdood.nl.