We hebben een lichaam gekregen dat gebouwd is om te rennen voor gevaar, jagen op eten, klimmen, tillen, springen, vechten, liefhebben, rusten, herstellen, voelen ā en we gebruiken het nu vooral om op stoelen te zitten, aan bureaus vast te roesten en dopamine te melken uit schermpjes.
En dan snappen we niet waarom we pijn hebben.
Waarom we moe zijn.
Waarom onze gewrichten kraken alsof we een oude keukenkast openen.
We denken dat ons lichaam kapot is.
Maar ons lichaam Ćs niet kapot.
Het is aan het schreeuwen.
š©ø Pijn is geen foutmelding ā het is een instructie
Pijn is niet je vijand.
Pijn is een pushbericht van je biologische software:
āHĆ© vriend, wat jij nu doetā¦ dat klopt niet.ā
En wat doen wij?
We vegen het pushbericht weg.
Een pilletje.
Een ibuprofenātje.
Een paracetamolletje.
Een spiertje met pijn? Diclofenac erop.
Een hoofd dat te vol zit? Een kalmeringstablet.
We drukken het alarm uit en doen alsof daarmee het vuur in het huis is gedoofd.
Maar dat vuur brandt door.
Elke dag een beetje heter.
Elke week een beetje dieper.
Elke maand een beetje moeilijker te negeren.
Tot je uiteindelijk meer tijd doorbrengt in wachtkamers dan in je eigen lichaam.
š± Angst is ook zo'n signaal
Ons lichaam is een miljardjaar-oude machine die perfect voelt wanneer we iets doen dat tegen onze natuur ingaat.
Angst is geen zwakte.
Het is je lijf dat zegt:
āJe leeft niet zoals je gebouwd bent.ā
Maar wij?
Wij rationaliseren.
We praten erover heen.
We dempen het met comfort.
Comfort is de meest onderschatte killer van de moderne mens.
We hebben het zo aangepast, zo gedempt, zo ingekapseldā¦
dat ons lijf geen kans meer krijgt om ons wakker te schudden.
šŖ¤ We pakken de pijn weg, maar laten de oorzaak zitten
We behandelen pijn alsof het een fout is in het systeem.
Maar pijn is het systeem.
Pijn is de taal van je lichaam.
En wij spreken die taal niet meer.
In plaats van luisteren vragen we om vertaling.
In plaats van ontdekken vragen we om demping.
In plaats van veranderen vragen we om verdoving.
Een pil is geen oplossing.
Het is uitstel van executie.
We verroesten onze gewrichten,
we vergroeien in onze leefstijl,
we doen alles vanuit gemakā¦
en daarna vragen we ons af waarom we op ons 40e voelen alsof we 80 zijn.
š Comfort will kill you
Niet plots.
Niet met sirenes.
Maar drip by drip.
Dag na dag.
Gewoon terwijl je aan het werk bent, terwijl je eet, terwijl je scrollt.
Comfort laat je langzaam ooitjes worden.
Comfort laat je geloven dat het leven geen frictie hoort te hebben.
Comfort laat je denken dat je symptomen moet bestrijden in plaats van oorzaken.
En dat is waarom zoveel mensen in een medisch doolhof zitten waar ze nooit meer uit komen.
Niet omdat ze kapot zijn.
Maar omdat ze niet meer luisteren.
š„ De waarheid die niemand hardop wil zeggen:
Je lichaam is niet tegen je.
Je lichaam probeert je ALTIJD te redden.
Elke pijnprikkel, elke angstgolf, elke moeheidsmuurā¦
is je lijf dat zegt:
āStop met me negeren ā ik probeer je te laten leven.ā
De vraag is alleen:
Luister je?
Of druk je voor de 874e keer op snooze
met een pil,
een pleister,
een energieboost,
een glas wijn,
een Netflix-nacht,
een āhet zal wel meevallenā-gedachteā¦
terwijl je lichaam allang aan het fluisteren is dat je van de regen in de drup raakt..
De meeste mensen leven alsof ze onsterfelijk zijnā¦ tot ze ineens een diagnose krijgen. Wil jij dat risico drastisch verkleinen en je lichaam optimaal houden? Bekijk dan mijn cursus op ganietdood.nl.